در خصوص رفتار با جوانان و نوجوانان خود بیشتر بدانید

1- شناخت شخصیت نوجوان

ما والدین با شناخت ویژگی های دوره نوجوانی بسیاری از رفتارهای ناخوشایند آنان را غیرطبیعی
 می پنداریم که موجب بروز عکس العمل در ما می شود و به تیرگی روابط با نوجوان می انجامد.

2- استفاده از روش تغافل(نادیده گرفتن)

   از موثرترین روش های تربیتی در این دوره« روش تغافل» است . یعنی مسائل و مشکلات نوجوان را بزرگ نشان ندهیم که در او ایجاد وحشت نماید و یا او را به لحاظ رفتارهایش دائم بازخواست ننماییم بلکه نوجوان بایستی همواره در حالت خوف و رجاء باشد.

3- ایفای نقش راهنمایی به جای دستوری

   در برخورد با مسائل نوجوان بهتر است از خودش کمک بگیریم یعنی این واقعیت را بداند که نخستین مسئول حلّ مشکل او ، خودش است و برای حل آن باید اقدام نماید و ما والدین فقط وظیفه ی راهنمایی او را داریم که از عواقب تصمیم خودش مطلع شود.

-ادامه مطلب-

4- آموزش

  مهمترین دلیل ترس و اضطراب از هر موضوعی جهل و ناآگاهی نسبت به آن موضوع می باشد که ضروری است برای کاهش ترس و اضطراب های نوجوانی آموزش های لازم در مورد بلوغ ، دوست یابی ، حل مساله ، گذراندن اوقات فراغت ، برنامه ریزی درسی و مواردی از این قبیل به نوجوان آموزش داده شود.

5- برقراری رابطه دوستانه و عاقلانه

  ما والدین با مراقبت دوستانه و عاقلانه خود احساس ایمنی و اطمینان را در وجود نوجوان ایجاد می کنیم.

6- اعتماد سازی

باید بیاموزیم که چگونه حس اعتماد نوجوان را نسبت به خودمان جلب و جذب کنیم ، چنانچه اعتماد میان نوجوان و والدین کمرنگ شود او برای حل مسائل خود به دیگران مراجعه می کند.

7- ارتباط کلامی مقدمه ارتباط عاطفی

 ما والدین با تنظیم ساعات کار خود و بستر سازی در منزل بایستی فرصت کافی برای « ارتباط های کلامی» با اعضای خانواده به ویژه نوجوان را فراهم آوریم چرا که ارتباط کلامی خود مقدمه « ارتباط عاطفی » است که نوجوان سخت به آن نیازمند است. 

8- تأکید بر محبت و پرهیز از خشونت

  ارتباط با نوجوان اگر بر اساس عشق و علاقه و صمیمیت استوار باشد اعتماد به نفس را در او تأمین و تضمین می نماید و اگر با فشار و خشونت همراه باشد ممکن است موجب اختلال عصبی و دشواری های روانی در او شود.

9- الگوهای رفتاری والدین

نوجوان علاقمند است که والدین دارای شخصیتی مستحکم و با ثبات و پایدار باشند چون به اتکاء شخصیت و همانند سازی آنان نیازمند است و توجه والدین به الگوهای رفتاری خود مورد تأکید است.

10- پرهیز از مناقشات خانوادگی

 خانه بایستی محل آرامش و امن و مستحکمی برای اعضاء خانواده به ویژه نوجوان باشد و مناقشات و جر و بحث ها و دعواهای علنی والدین به آن لطمه نزند و بهانه گریز نوجوان از خانواده را فراهم نیاورد.

11- گوش دادن

با نوجوان صحبت کنیم و به سخنان او با علاقه گوش فرا دهیم و بدانیم که خوب گوش کردن به حرف های نوجوان رمز ارتباط موثر با اوست

12- تکیه بر نقاط قوت

 با مشاهده ی برخی ضعف ها ، نوجوان را تحقیر و سرزنش و یا با دیگران مقایسه اش نکنیم بلکه بیشتر سعی نماییم برای از بین بردن ضعف هایش قوتش را تجلی بخشیم.

13- انتظار به اندازه

با کسب شناخت همه جانبه از نوجوان به اندازه ی توان و ظرفیت وجودیش از وی انتظار داشته باشیم.

14- اجازه خطا کردن به نوجوان بدهیم

نوجوان بایستی بیاموزد که از مشکلات گریزان نباشد بلکه برای حل مشکلاتش به دنبال کشف راه حل باشد و این زمانی است که اجازه خطا کردن را به او بدهیم تا از خطا کردن احساس گناه نکند و بتواند فرصت یافتن راه حل را بیابد.

15- مشورت با نوجوان

 نوجوان در اندیشه مستقل شدن است بنابراین نبایستی عقاید خود را بر او تحمیل کنیم بلکه بایستی او را تحمل کرد و با مشورت گرفتن از او در امور خانه در کسب استقلال یاریش کنیم.

16- فعال بودن نقش پدر در تربیت نوجوان

همان گونه که « مادر » نخستین گذرگاه کودک و نوجوان به زندگی اجتماعی است ، آن چه که بسیار مورد نیاز یک نوجوان است وجود « پدری » است که خانواده بتواند بر او تکیه کند. پدری که گرم ، مهربان و پرشور باشد.

17- پذیرش بدون قید و شرط نوجوان

نوجوان را همانطور که نشان می دهد بپذیریم نه
آن طور که در رویا و تخیل خود تصور می کنیم و بدانیم اگر نوجوان در خانواده مورد احترام قرار گیرد ، یاد می گیرد خودش را آن طور که هست بپذیرد.

نام*

ایمیل

نظر*

متن تصویر*